شمارهٔ ۶۷۲

هوش مصنوعی: هیچ موجودی به زیبایی و نرمی تو نیست، اما با این حال، هر چه در چهره‌ات دیده می‌شود، ای ماه خوش سیمای من، به مراتب دلپذیرتر از دیگران است.

هوش مصنوعی: این بیت توصیف زیبایی‌های یک معشوق است. او مانند یک درخت سرو باریک و بلند است، گل‌هایش شبیه به عطر و طعم دلپذیر پسته‌اند و لب‌هایش شیرینی شبیه به شکر دارند. چشمانش همانند رنگ سیاه و جذاب مشک است و بر چهره‌اش خالی زیبا وجود دارد که به زیبایی او افزوده است.

هوش مصنوعی: هرچند ابروی زیبا و دلربایت طاقت‌فرساست، اما زیبایی تو به اندازه‌ای است که با هلال ماه برابری می‌کند.

هوش مصنوعی: امید من به دیدار تو مانند امیدی است که به باد دارم. از نسیم شمال، نشانی از کوی تو می‌پرسم.

هوش مصنوعی: تصور ملاقات تو دیروز در خیال من گذشت، اما افسوس که این خیال و تصور تنها یک توهم و غیرواقعی بود.

هوش مصنوعی: دل به خاطر عشق و زیبایی تو به ناله و گرفتاری افتاده است، چه جای تعجبی دارد که صدای آتش سوزان از آب زلال برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: وضع تو مانند ماه کامل است، پس چه دلیلی بر نقص و کاستی وجود دارد اگر او با نگاه محبت آمیزش به سوی کمال ببیند؟