شمارهٔ ۴۴۶

هوش مصنوعی: سال‌ها قلب من در دنبال تو در هر کوچه و خیابان رفت، اما از نسیم بهاری صدایی از تو نشنید و رنگی از وجودت ندید.

هوش مصنوعی: اگر دشمنان بخواهند با نیش و آزار، بر سر هر مویی که دارم، حمله کنند، هیچ‌گاه نمی‌توانند حتی یک تار موی من را به خاطر عشق تو از من بگیرند.

هوش مصنوعی: من برای به دست آوردن لعل زیبای تو جانم را می‌دهم، اما با وجود چنین قلب تاریکی که دارم، نمی‌توانم آن گوهر باارزش را به دست آورم.

هوش مصنوعی: من خاک آن نسیمی هستم که از کوی تو وزیده و خوشحالی به من می‌بخشد، و همچنین، صید آن پرنده‌ی خوش‌آواز را می‌خواهم که بر بام خانه‌ات نشسته است.

هوش مصنوعی: مقصد دلخواه نزدیک است و راه نیز امن و بی‌خطر به نظر می‌رسد، اما برای رسیدن به آنجا باید از خود و محدودیت‌هایت عبور کنی.