شمارهٔ ۳۵

هوش مصنوعی: دیروز در هنگام صبح، وقتی که تو نقابت را کنار زدی، باعث شدی که آفتاب نیز از زیبایی تو شرمنده شود.

هوش مصنوعی: تیغ تو نیازی به اجازه ندارد، زیرا خون ما برای خلق تشنه همچون آب برای زندگی ضروری است.

هوش مصنوعی: می‌بینم چشمان نیروبخش تو را که مثل بیمارانی سرگردانند. این همان شیوه‌ایی است که مردم در خواب‌های زیاد به آن دچار می‌شوند.

هوش مصنوعی: دل در حالتی از سر خوشی و شوق می‌سوزد و هر لحظه نمی‌تواند از حرکت بازایستد؛ این شبیه رقصی است که با حرارت بر آتش کباب انجام می‌شود.

هوش مصنوعی: ای کسی که حال و هوای دل من را می‌دانی، آن را به شهریار (پادشاه) بگو و سرگذشت و داستان ویرانی این شهر را برای او پدیدار کن.

هوش مصنوعی: در کتاب عشق نوشته شده است که کشتن عاشقان کار پسندیده‌ای است، اما آن معشوق شوخ طبع حتی از این کار نیز سوء استفاده نمی‌کند و به هیچ وجه این حسن را از دست نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: گفتی آیا در چهره من عاشق شدی، در حالی که هیچ زیبایی را جز کمال چهره‌ام ندیده‌ای؟ اگر بخواهم پاسخی بنویسم، به چه شکلی خواهد بود؟