شمارهٔ ۳۴۲

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و شوخ تو باعث می‌شود که دیگران احساس حقارت کنند، و به همین دلیل، زلف‌های تو گناه و بار سنگینی بر دوش می‌گذارند.

هوش مصنوعی: در نظر عاشق بیچاره، زیبایی و جذابیت تو خوب مشخص است؛ یکی از او بی‌تابی می‌کند و دیگری بی‌قراری.

هوش مصنوعی: اگر کسی با چهره زیبا بدرفتاری کند و دشمنی نشان دهد، دوست واقعی کسی است که با محبت و مهربانی برخورد می‌کند.

هوش مصنوعی: عاشق به خاطر عشقش به دیدار معشوق، مانند بلبل که از شوق گل به سر و صدا و ناله می‌افتد، بی‌تابی و غصه می‌کشد.

هوش مصنوعی: اگر تو از کنار خاک بگذری، این لطف توست که آب را بر روی خاک می‌ریزد و به آن زندگی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: وقتی تو از کنارم می‌روی، جانم را به غم می‌دهم. هر کس که عمرش به سر رسد، حتماً جانش را به غم می‌سپارد.

هوش مصنوعی: هر چند که من ابتدا گدای این شهر بودم، اما اکنون به درجه‌ای از شرافت رسیده‌ام که در پاریس به مقام سلطنت مشغول هستم.