شمارهٔ ۲۶۲

هوش مصنوعی: من برای غم تو همه چیزم را فدای شطرنج می‌کنم. آن دو چشمت را که دیده‌ام، این بار جانم را هم از دست می‌دهم.

هوش مصنوعی: کوشش کردم در عشق، اما باخت و دل مرا از من گرفت. اما اگر دوباره فرصت بیابم، دوباره همان عشق را پذیرا خواهم شد.

هوش مصنوعی: شب که به دوستانم می‌رسم، به یاد آن لحظه‌ی ویژه در ذهنم می‌آورم و دلم می‌خواهد از آن دوران صحبت کنم.

هوش مصنوعی: اگر به مانند یک بندباز با تردستی از تو دور شوم، نه تنها جانم که اصل وجودم را نیز به زلف‌های تو خواهم سپرد.

هوش مصنوعی: موهای او به دلباختگان نشان می‌دهد که ابرویش چقدر زیباست و من نیز خواهم کوشید تا زیبایی بیشتری از آن را به دست آورم.

هوش مصنوعی: از امروز به بعد، به خاطر ترس از رقبا، دیگر در عیان نظرهایم را بیان نخواهم کرد و در خفا رفتار خواهم کرد.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه جان و سر خود را زیادی برای تو فدای کرده‌ام، اما به خاطر شرم و کمبود خود، نمی‌توانم آنچه را که در دنیا دارم، به تو ببخشم.