شمارهٔ ۱۹۵

هوش مصنوعی: عجب که آن معشوقه‌ی جادویی کجا رفت، که دل را از این سمت به آن سمت برد.

هوش مصنوعی: در اینجا گفته می‌شود که در دنیای زندگی، امید ما مانند سگی است که به دنبال آهو می‌گردد، اما نمی‌تواند آن را پیدا کند. در نهایت، از خود می‌پرسد که آه و ناله این شکارچی به کجا رفته است. این نشان‌دهنده ناامیدی و عدم دستیابی به آن چیزی است که به دنبالش هستیم.

هوش مصنوعی: در مسیر، کسی می‌گوید که ماری به سمت گنجی رفته است و از این رو، در دل افراد پاک سرشت سوالی به وجود می‌آید که موهای او کجا رفته است.

هوش مصنوعی: من قلب و عقلت را از تو گرفتم و جانت را هم بله! اما این یکی دیگر کجا رفته است؟

هوش مصنوعی: رقیا، که به معنای بلندی و زیبایی آدمیت است، از آن پری زیبا و دلربا پرسید که کجا رفته است.

هوش مصنوعی: تیر را در کمان گذاشته‌ام تا به شکار بروم، اما با آن چشمان و ابروهای جذاب کجا می‌توانم بروم؟

هوش مصنوعی: کمال، به دلیل درد و اندوه، همانند زلفی است که به زانو افتاده و رفیق و همدل، دیگر کجا رفته است؟