شمارهٔ ۲۶۹

هوش مصنوعی: اشک چشم من که ارزشش را بسیار می‌دانم، از دیدن گناهی در آن چشمان نمی‌تواند به آن نگاه کند و آن را از نظر دور می‌کند.

هوش مصنوعی: سرو به زیبایی و عظمت خود می‌بالد و از دیگران می‌خواهد که قد و قامت تو کجاست تا جانم از شوق به پا خیزد و تو را بر زمین نشاند.

هوش مصنوعی: اگر مشک بگوید که به خاطر زلف تو می‌مانم، اشتباه می‌کند. چون اگر از زلفت ایرادی بگوید، عجیب نیست اگر در همان لحظه هم از آن فاصله بگیرد.

هوش مصنوعی: دوباره بدون هیچ دلیلی از طرف من مسکین، رقیبی که همیشه دنبال ایجاد زحمت و مشکل است، رنجشی دارد که نمی‌دانم چه چیز او را آزار می‌دهد.

هوش مصنوعی: ای کسی که همیشه مرا ملامت می‌کنی، با خیال خود هر لحظه از آن کسی که بدخلق است، چه می‌گویی؟ او را تنها نیکو می‌شناسد.