رباعی شمارهٔ ۴۳

من نمی‌دانم که آن کسی که مرا آفریده، آیا من را از اهل بهشت قرار داده یا اهل دوزخ.

مستی و زیبایی و آهنگی که از ساز به گوش می‌رسد، مرا به کام خود کشانده است و تو را تنها وعده‌ای از بهشت داده‌اند.