غزل شماره ۴

جز تو سرمایه جان نیست مرا

بی تو سودای جنان نیست مرا

کی کنم قول کسی در حق تو

گوش جز تو به جهان نیست مرا

گر شوم از سو کوی تو جدا

غیر فریاد و فغان نیست مرا

بی وصالت که جز او مایه عیش

نیست شادی به روان، نیست مرا

به وفای تو که تا روز وفات

جز وفا از تو گمان نیست مرا

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات: 5

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

جز تو سرمایه جان نیست مرا

بی تو سودای جنان نیست مرا

هوش مصنوعی: جز تو هیچ چیز دیگری برایم ارزش ندارد و بدون تو، آرزوی بهشتی هم در دل ندارم.

کی کنم قول کسی در حق تو

گوش جز تو به جهان نیست مرا

هوش مصنوعی: من هیچ‌کس را جز تو در دنیا ندارم که به او اعتماد کنم و قولی بدهم.

بی وصالت که جز او مایه عیش

نیست شادی به روان، نیست مرا

هوش مصنوعی: بدون وصال تو، هیچ چیز دیگری برای شادی و خوشی وجود ندارد، و من بدون تو هیچ حالتی از شادی ندارم.

به وفای تو که تا روز وفات

جز وفا از تو گمان نیست مرا

هوش مصنوعی: من به وفاداری تو ایمان دارم و تا زمانی که زنده‌ام، جز وفاداری از تو نمی‌توانم تصور کنم.