شمارهٔ ۲۱۷

هوش مصنوعی: ای سرو بلند و زیبا، بر اثر لبخند تو چهره‌ام همچون گل سرخ درخشید و اینجاست که دیگر در چشمانت چیزی از طلا نیست.

هوش مصنوعی: هرچند که اشک‌های ما باعث شده دنیای اطرافمان مانند دریا به نظر برسد، اما هیچ‌گاه دریا به چشم نخواهد آمد.