شمارهٔ ۲۴۹

هوش مصنوعی: به این شکل که ما جهانی را می‌سازیم که در آن هیچ‌کس تنها نباشد و هیچ‌کس در تنهایی نماند.

هوش مصنوعی: تو آن فرمانروایی که در دوستی مشهور هستی، مانند یک پادشاه که نشانه‌ای از پادشاهی دارد.

هوش مصنوعی: تو کسی هستی که قدرت کشتن من را داری و من می‌دانم که در هر لحظه در کنار من هستی و می‌توانی خون مرا بریزی.

هوش مصنوعی: خوشا به حال آن کسانی که در باغی زیبا هستند و از زیبایی و طراوت آن لذت می‌برند، در حالی که با شادی و نشاط همراه هستند و نوشیدنی‌ای رنگین مثل می‌ارغوانی در دست دارند.

هوش مصنوعی: دل ما مانند باغی است که در آن یغمایی و تو همیشه باغبان آن هستی و در کار باغبانی مشغولی.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم شما از کدام نسل هستید که قلب مرا در دام انداخته‌اید، نسلی که به کیانیان برمی‌گردد و اصل و نسبشان نیکوست.

هوش مصنوعی: مانند ماهی که کسی نمی‌داند چه نوع ماهی است، تو نیز از گرانبهای لطافت و زینت بهره‌مند هستی و دارای زیبایی‌های خاصی هستی.

هوش مصنوعی: تو روح و زندگی هستی و زندگی تمام جهان. تو نور آسمانی و زیبا هستی و همچون حوریان دل‌فریب.

هوش مصنوعی: اگر کاروانی بخواهد با احترام و وقار به سوی تو بیاید، سزاوار است که تو هم با افتخار و قدرت، مانند سمند اردوانی، از آن استقبال کنی.

هوش مصنوعی: بهتر است محبت و عشق تو را بر نعمت‌ها و زیبایی‌های دنیوی ترجیح دهم، زیرا اگرچه باغ و بستان زیبا هستند، ولی تعلق خاطر من به تو به مراتب بیشتر از آن‌هاست. این احساس و وابستگی عمیق باعث می‌شود که این عشق برایم ارزشمندتر از هر چیز دیگری باشد.

هوش مصنوعی: تو ستمگری و دل خواجویی که از دلتنگی و غم خونین شدم، همچون خانی که در زیبایی‌اش چون زر می‌درخشد.