شمارهٔ ۲۳۳

هوش مصنوعی: ای چهره دل‌نواز تو، روشنی‌بخش چهره‌ام هستی و چشم هر بیننده‌ای. برای من هر چشمی به مانند صد چشمه است و تو نیز در دیده‌ام صد چشم داری.

هوش مصنوعی: در دنیا هیچ کامی جز وصال معشوق نصیب من نشده و دل من هیچ خوشی ندیده است. روزی که چهره‌ات به مانند ماه بر آسمان نمایان شد، انگار همه چیز تغییر کرد.

هوش مصنوعی: من مانند گوی نقره‌ای از دست تو سردرگم شدم و مثل گوی سیاه، در گرداب عشق تو می‌چرخم.

هوش مصنوعی: کنار من چه چیزی را می‌خواهی پیدا کنی؟ کافی است نگاهی بیندازی و ببینی که نبودن تو چقدر بر دلم فشار می‌آورد و هر شب چقدر دلم را می‌سوزاند.

هوش مصنوعی: هیچ‌گونه موجودی مانند تو در دنیای ما نیست، چرا که بدون چهره‌ی تو، هیچ چیزی در نظر ما جالب و زیبا نیست.

هوش مصنوعی: به زودی روزی خواهد آمد که ستاره‌ی خوشبختی‌ام به خاطر عشق من، نورش را بر من می‌تاباند و من در تمام شب‌ها تا سپیده‌دم، آن را در چشم خود خواهم دید.

هوش مصنوعی: هرگز اشک بر صورت من نمی‌ریزد، حتی اگر زیبا و دارای طلا و نقره باشم، اما هرگز نمی‌توانم تو را بر روی طلا و نقره ببینم.

هوش مصنوعی: اگر گناه را از ابتدا با چشم خود ببینم، پس چرا بار تهمت را بر دل می‌زنم؟ و راز دل در درونم به وجود آمده است، آیا پیامدی بر دیدن این حقیقت وجود دارد؟

هوش مصنوعی: از چشمانم چنان اشکی جاری است که گویا سیلابی از غم را به همراه دارد. ببین که چه حال و روزی برای خواجو پیش آمده است و چه دشواری‌هایی را تحمل می‌کند.