شمارهٔ ۲۱۵

هوش مصنوعی: زلف تو مانند زنجیری است که دل را به خود می‌کشد و در دام گرفتار می‌کند. دل را به راحتی نمی‌توان از این بند آزاد کرد و گویی در حلقه‌ای از جذابیت‌های تو اسیر است.

هوش مصنوعی: او با دندانش به تحیر و شگفتی به چهره تو زل زده است؛ زیرا چهره تو انعکاسی است که همه را به حیرت می‌اندازد.

هوش مصنوعی: من مانند ماه تازه به خاطر محبت تو در شهر به صورت معروفی شناخته شده‌ام.

هوش مصنوعی: عمر من به پایان می‌رسد و به آخرین روزها نزدیک می‌شوم، اما داستان عشق تو هرگز تمام نخواهد شد.

هوش مصنوعی: این رایحه خوشی که به مشام می‌رسد، می‌تواند عطر بهشتی باشد یا بوی تو یا صدای خوش گل‌ها.

هوش مصنوعی: در جمعی که افراد قدبلند و زیبا حضور دارند، نمی‌توان به تنهایی و با آرامش فکر کرد، چون همیشه مشغولیت‌های بی‌پایانی وجود دارد که آرامش را از بین می‌برد.

هوش مصنوعی: شخصی که روحش سبک است و در خواب عمیق به سر می‌برد، نگران هیاهوی بی‌محتوا و سر و صدای کسانی که بی‌فکری می‌کنند، نیست.

هوش مصنوعی: زمانی که صبح از پس پرده ها بیرون می آید، باید صدای آهنگین خوانندگان نیز شنیده شود.

هوش مصنوعی: منزل خواجو و کوچه تو، هرگز در مجالس سلطنت جایی برای گدایان نیست.