شمارهٔ ۲۱۱

هوش مصنوعی: با اهل دل هر لحظه صحبت کن و از آن‌ها بشنو که چه داستان‌هایی از زندگی‌شان دارند، بدون اینکه خودت را درگیر کنی.

هوش مصنوعی: بلبل باغ در حال آواز خواندن است و در چمنزاری که او در آن است، من هم مانند او به سرودن و ترانه‌سرایی مشغولم.

هوش مصنوعی: اگر به درک اسرار زبان کسانی که خود زبان ندارند نائل شوی، باید بی‌زبانی را در گفتگو با آن‌ها مد نظر داشته باشی.

هوش مصنوعی: به تماشای نوازنده‌ای بدون ساز برو و ببین که چطور از دوستانش می‌نالد. در دل بسیار احساسات نهفته است، پس به آن‌ها آهنگی بزن.

هوش مصنوعی: پسته‌ای که لبخند می‌زند و مانند نبات شیرین است، به خاطر طعم خوشش همیشه در دهن قرار دارد و هر بار که از آن می‌گذارند، قندش را احساس می‌کنند.

هوش مصنوعی: ای که مانند نی، جانم را به آتش کشیدی و مرا به یاد نی انداختی، تا به من بگویی هر لحظه شعله‌ای در نی بیفروز.

هوش مصنوعی: در باغی مثل باغ من، نبودن دوستان باعث غم و ناراحتی است؛ از همین رو، او از کنار چشمه و درختان چمن دور شده است.

هوش مصنوعی: واقعاً که تو از شیرینی سخن گفتن به طوطی می‌مونی که هر نفس در جایی پر از شکر، سخنانی شیرین و لذت‌بخش بیان می‌کند.

هوش مصنوعی: گفتم که چرا این قدر غمگینی و ناله می‌کنی؟ او پاسخ داد که من، خواجو، هر روز دردی دارم که تو نمی‌دانی و نیازی به پرسیدن نیست.