شمارهٔ ۱۹۹

هوش مصنوعی: صدای مرغ بلند شد و صبح فرا رسید. اکنون زمان نوشیدن شراب است و زمان لذت بردن از آن.

هوش مصنوعی: وقتی که آشپزها کار خود را بدون شراب انجام می‌دهند، کارشان خام و ناقص است. پس بهتر است به آنها شراب بدهیم تا کارشان بهتر و کامل‌تر شود.

هوش مصنوعی: برای لذت بردن از زندگی و روزهای خوش، باید مانند لحظه‌ای که با دست روزگار می‌چرخد، باده را به دور خود بچرخانی و از آن بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از لبانش لذتی ببری، باید به او رضا بدهی؛ زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند از آن دهان لذت ببرد.

هوش مصنوعی: لطفاً به حال من بی‌خبر و دیوانه‌ام رحم کنید؛ زیرا در میان آتش، آرام شدن ممکن نیست.

هوش مصنوعی: دل من در دوری و جدایی آرام نخواهد شد، چرا که تنها در کنار محبوبم به آرامش می‌رسد.

هوش مصنوعی: من از تو دورم و مانند پرنده‌ای هستم که به دانه‌ای در دام افتاده است. این بیانگر احساس ناامیدی و بندگی من در غیاب توست.

هوش مصنوعی: به خاطر شادی و شگفتی‌ام، نه از زیبایی تو مطلع هستم و نه از صبح‌ها و شام‌ها خبر دارم.

هوش مصنوعی: وقتی قلم را بر کاغذ می‌کشی و نام خواجو را می‌نویسی، به یاد داشته باش که عاشق دیوانه‌ای مانند او هرگز نیازی به نام ندارد.