شمارهٔ ۱۸۹

هوش مصنوعی: به یک شخص عزیز و گرامی سلامی می‌فرستم و احساساتم را با تمام وجودم به او منتقل می‌کنم.

هوش مصنوعی: ای کاش که تو چقدر بامزه و ناز هستی، من از جانم به خاطر تو و برای دل‌های عاشق فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: من یک گیاهی آسیب‌دیده از خودم را به باغ خوشبختی فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: به رفتار بی‌شرمانه‌ات توجه کن که من به خاطر تو، از آسمان باران را به سوی دریا فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: من از این که به سلیمان پای ملخ را فرستاده‌ام، شرمنده‌ام.

هوش مصنوعی: من یک هدیه قدیمی برای پادشاه فرستاده‌ام، که مانند یک مست زنگی است.

هوش مصنوعی: من یک تکه چوب را از دستان انسانی گناهکار به موسی عمران فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: گرد و غباری از درگاه بایوان کیوان ارسال کرده‌ام.

هوش مصنوعی: از چشمه‌ای به نام پارگین، قطره‌ای به سوی آب حیات فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: من لباس کهنه و پاره‌ای از یک انسان فقیر و درمانده را به عنوان هدیه به سلطان فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: من سخنان خواجو را که به خاطر دیوانگی‌ام به یاد می‌آورم، یکی یکی به دیوان فرستاده‌ام.