شمارهٔ ۱۱۷

هوش مصنوعی: از خانه یک پیرمرد راهب خارج شد و به جمع افرادی که مشغول نوشیدن شراب بودند پیوست و با آنها به گفتگو پرداخت.

هوش مصنوعی: او دوباره وضو گرفت و با حالتی شاداب و سرمست به معبد مغان رفت و به عبادت پرداخت.

هوش مصنوعی: کسی که از رازهای میخانه آگاه بود، از حالت رد کردن و نفی خود خارج شد و به ثبات و استواری رسید.

هوش مصنوعی: این جالب است که افرادی که از درد دل خود عبور کرده‌اند، با ذکر درمان و بهبود، به آرامش می‌رسند.

هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که در بتکده در کعبه را باز کردند، با شتاب برو که زمان عبادت فرا رسیده است.

هوش مصنوعی: کسی که در جستجوی حقیقت و علم همچون خضر است، از تلاش و طلب خسته می‌شود و در تاریکی‌ها وارد می‌شود.

هوش مصنوعی: موسیقی‌دان مانند خروس صبحگاهی آوازش را سر داد و با پرنده‌ای که در می‌نوشید، وارد گفتگو شد.

هوش مصنوعی: دل به خاطر عشقش به خیال‌پردازی‌ها و افکار باطل افتاده و جانم به خاطر لب‌های قرمزش تحت تأثیر و توجه قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: مستان مست و خراب را از میخانه بیرون کردند، در حالی که خواجو به ویرانی و خرابه‌ها وارد شد.