شمارهٔ ۳۰۸

هوش مصنوعی: ای پزشک دل شکسته، از بیمار خود دور نشو. مرا تنها نگذار و دوباره به سراغ دردهایم نرو.

هوش مصنوعی: به دوستان وفادار خود آسیب نزن و برای خصمان بی‌رحم تلاش نکن.

هوش مصنوعی: من چند بار به تو گفته‌ام که روزی می‌روم و از تو جدا می‌شوم. اما ای دوست، لطفاً نرو و به من گوش کن. مراقب باش که نروی.

هوش مصنوعی: ای دل، اگر از شادی و لذت خنده‌ای شیرین در دل داری، مانند فرهاد، بی‌پروا جان بده و به کوهسار مرو.

هوش مصنوعی: در شب تاریک و ناشناخته به دل یار خود نپیچ و اگر در مسیرت اشتباهی پیش آمد، در تاریکی شب قدم نگذار.

هوش مصنوعی: از زیبایی و دلربایی او غافل شو و به جای آن، به دنبال چیزی که نیکوست بگرد، چون در نهایت، گرفتار مشکلات خواهی شد.

هوش مصنوعی: اگر برگ گل بر سر تو از خارها تشکیل شده، نترس؛ ولی اگر هوای تو به گلزار نیست، به آنجا نرو.

هوش مصنوعی: اگر لباس ریا و تظاهر بر تن تو بیفتد، به خانه‌ی ناباب‌های شراب‌خوار نرو.

هوش مصنوعی: اگر تو را از کعبه به میخانه ببرند، ای خواجو، برو و در میخانه بی‌خبر و بی‌هشیار نمان.