رباعی شمارهٔ ۳۰۶

هوش مصنوعی: زمانی که زلف تو را بر روی صورتت بستند، زیبایی‌ات مانند پرده‌ای سیاه بر چهره‌ات نقش بست.

هوش مصنوعی: ای حور بهشتی، راست را بگو که شیر تو را چه کسی به تو داده است و دایه‌ات کیست؟