رباعی شمارهٔ ۲۳۲

هوش مصنوعی: اگرچه از مجلس تو بیرون بروم و غم تو در دل دارم، اما این غم چنان است که مثل می در آب و خون بر من فشار می‌آورد.

هوش مصنوعی: تو را در جمع می‌بینم و می‌دانم که چطور نشسته‌ای، اما من در خون خود غرق شده‌ام و تو از حال من خبر نداری.