رباعی شمارهٔ ۱۵۲

خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۲

دُرّی که شب افروزتر از اختر بود

از گوهر آفتاب روشن‌تر بود

بربود ز من آنکه تو را رهبر بود

مانا که کلاه چرخ را درخَور بود

رباعی شمارهٔ ۱۵۱: تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد رباعی شمارهٔ ۱۵۳: خاقانی را جور فلک یاد آید

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

دُرّی که شب افروزتر از اختر بود

از گوهر آفتاب روشن‌تر بود

هوش مصنوعی: در اینجا به درهایی اشاره می‌شود که در شب، نور و روشنی بیشتری دارند و درخشش آن‌ها از نور ستاره‌ها نیز بیشتر است. این درها مثل جواهری می‌درخشند و نورشان از آفتاب نیز روشنتربه نظر می‌رسد.

بربود ز من آنکه تو را رهبر بود

مانا که کلاه چرخ را درخَور بود

هوش مصنوعی: کسی که مرا از خود دور کرد، همان کسی است که به تو رهبر گفته می‌شود، مانند کلاهی که تنها به چرخ مناسب می‌باشد.