رباعی شمارهٔ ۱۲۲

هوش مصنوعی: هرگز کسی مانند من که بی‌یار و غمگین است، نباشد. امیدوارم هیچ‌کس به اندازه‌ی من در مضیقه و ناتوانی و گرفتار بودن نباشد.

هوش مصنوعی: فراق و دوری تو مرا به شدت آزار می‌دهد و هر جا که پزشک یا درمانگری وجود نداشته باشد، ای کاش کسی هم در آنجا بیمار نباشد.