برگردان به زبان ساده
لالهرخا! سمنبرا! سروِ روان کیستی؟
سنگدلا! ستمگرا! آفتِ جانِ کیستی؟
هوش مصنوعی: چهرهات مانند لاله است، بوی تو چون سمن میباشد و مانند سرو، با طراوت و زندهای. اما تو کی هستی، ای سنگدل و ستمجو که آفت جان من شدهای؟
تیرقدی، کمانکِشی، زُهرهرُخی و مهوشی
جانْت فدا که بس خوشی، جان و جهانِ کیستی؟
هوش مصنوعی: ای کسی که قدت بلند و کمانت افسونگر است، با چهره زیبا و روی ماهی که داری، جانم را فدای تو میکنم. تو بسیار دلنشینی، پس تو که هستی که اینقدر جلب توجه میکنی؟
از گُل سرخ رستهای، نرگس دسته بستهای
نرخِ شکر شکستهای، پستهدهانِ کیستی؟
هوش مصنوعی: تو از گل سرخی روییدهای، همچون نرگسی که در دستهای جمع شده است. همچنان که قیمت شکر افت کرده، تو نیز چون پستهای هستی که دندان به آن میزنی؛ اما تو که هستی و چه کنشی داری؟
ای تو به دلبری سَمَر! شیفتهٔ رُخَت قَمَر
بسته به کوه بر کمر، مویمیانِ کیستی؟
هوش مصنوعی: ای دلبر کامرانی، کسی که زیباییات مانند ماه است و دلها را میرباید، درختان بر کمر کوه بسته شدهاند، تو که هستی و موی تو در میان است؟
دامنهاده میروی، مست ز باده میروی
مشتگشاده میروی، سختکمانِ کیستی؟
هوش مصنوعی: تو با حالت خماری از شراب، در حال حرکت هستی و در حالی که مشتهایت را باز کردهای، به کدامین کمان و تیر میروی؟
شهد و شکر، لبانِ تو، جمله جهان، از آنِ تو
در عجبم به جانِ تو، تا خود از آنِ کیستی؟
هوش مصنوعی: عسل و شکر، لبهای تو را توصیف میکنند و میگویم که همهی زیباییهای دنیا در وجود تو خلاصه شده است. من در حیرتم که تو چه کسی هستی که اینهمه جذابیت و راز داری!
