غزل شمارهٔ ۳۷۴

هوش مصنوعی: اگر امید به وصالت و رسیدن به تو در دل می‌داشتند، بسیاری با دیده‌های پر از امید به زیبایی‌ات نگاه می‌کردند.

هوش مصنوعی: این مشکلات و تنگناها از زندگی بر ما نرفته‌اند، وگرنه زیبایی چهره‌ات همیشه در زندگی ما حاضر و محسوس بود.

هوش مصنوعی: غم جدایی‌ات برای ما همچون دریا بی‌پایانی است و ای کاش با این دل‌شکستگی، تو در کنار ما بودی.

هوش مصنوعی: ای پروردگار، چه حال و هوای خوبی است در بازار جادوگری، اگر آن شخص مانند دو چشمت، یک کیسه‌دار و صاحب مال و ثروت می‌بود.

هوش مصنوعی: اگر به آسمان رسیدی، یاد تو در چهره هر ستاره مانند جویباری پر از گل لاله بود.

هوش مصنوعی: زمانی که تو همچون آن گل رفته‌ای، بلبل چطور می‌تواند به زیبایی گل توجهی کند؟ گلشن را برای به دست آوردن گل رها کرده‌ای، اما آیا دیگر گلی ارزشی برای بلبل دارد؟

اگر خاقانی وصف کنندهٔ خوبیِ تو نبود، هرگز خاقان بزرگ خواستار او [خاقانی] نمی‌شد.