شمارهٔ ۱۵۳

هوش مصنوعی: من به خاطر تلخی تجربیات، بارها از نوشیدن و میگساری دوری کرده‌ام، اما وقتی چشمم به زیبایی و مستی تو افتاد، دوباره از تصمیمم برگشتم و به سراغ آن لذت‌ها رفتم.

هوش مصنوعی: به ساقی بگو که دور ما نچرخد و شراب ندهد، چون من از شراب قرمز او، به شدت مست و بی‌خود شده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی که نور شراب را در ظرف شفاف دیدم، هزار بار به خودم قول دادم که دیگر چنین کاری نکنم، اما در نهایت شکست خورد و نتوانستم از آن دوری کنم.

هوش مصنوعی: عشق همچون عقابی بر من پرواز کرد و توجهش را به من معطوف کرد. از آنجا که عقل من مانند پرنده‌ای ضعیف و مسکین بود، دیگر نتوانستم به تدبیر و فکر عقلانی خود ادامه دهم و رشته آن را گسستم.

هوش مصنوعی: در یک لحظه از خیال او غافل نشدم و به خاطر امیدی که به او داشتم، در دل شب تاریک غم، بر چهره‌ام در مقابل دوستانم هیچ‌گونه نشانه‌ای از ناراحتی نشان ندادم.

هوش مصنوعی: برای عشق تو، اشک‌هایم را مانند ستاره‌ها نثار می‌کنم، به یاد چهره‌ی زیبای تو، همچنان به پرستش ستاره‌ها ادامه می‌دهم.

هوش مصنوعی: اگرچه او پاهایم را از بند رها کرد و با ترحم با من رفتار کرد، اما از اینکه از دام او نجات نیافتم، ناراحت نیستم.

هوش مصنوعی: من از زیبایی او که مانند سیب است، چند بوسه می‌گرفتم اگر به قامت بلندش می‌رسیدم.