شمارهٔ ۱۴۶

هوش مصنوعی: وقتی که به چهره تو در خیال فکر می‌کنم، هر چیزی که در ذهنم می‌گذرد دیگر واقعی نیست.

هوش مصنوعی: اگر لب‌های تو به رنگ لعل است، من که در خیال تو هستم، مثل عقیق دلم خونین است.

هوش مصنوعی: اگر تو مانند درخت سرو باشی، من نغمه‌های زیبا و هماهنگ را به ارمغان می‌آورم. اگر تو گل زیبایی باشی، من مانند بلبل در بهار، به آواز می‌آیم.

هوش مصنوعی: اگر تو مرا به اوج و مقام برسانی، دیگر نه نیازی به چرخ و فلک دارم. و اگر تو مرا به پایین بیاوری، ارزش من کمتر از خاکی خواهد بود که بر آن پا می‌گذارم.

هوش مصنوعی: اگر توجه تو بر من قرار گیرد و لطف تو شامل حال من شود، در دیار نظم به عنوان یک سوارکار بزرگ و با کرامت شناخته خواهم شد.

هوش مصنوعی: هرچند که وضعیت من خراب است، اما به لطف و کمک دوستم، در بالاترین سطح شاعرانگی خود، با افتخار و وقار مثل ابری پر از گوهر درخشان هستم.

هوش مصنوعی: درخت قدیمی من که سال‌ها عمر کرده است، با سنگ‌هایی که تو به آن می‌زنی، شکوفه و میوه می‌دهد.

هوش مصنوعی: اگر نمک به منطق شیرین من اضافه شود، مثل شکر خواهد بود، وقتی که نام معشوق بر زبانم بیافتد.

هوش مصنوعی: هر شب به خاطر خوشبختی و حمایت محبوبم، همه شاعران را مانند شعری در آسمان می‌شمارم و به یادشان می‌افتم.