شمارهٔ ۳۹ - وله ایضاً

هوش مصنوعی: ای چهره‌ی تو، جشن بزرگ جهانیان است. روزهای عید و فصل خوشبختی‌ات مبارک باد.

هوش مصنوعی: همیشه پرنده‌ی بلند همت تو به دلیل رشد و ترقی، از مرز آسمان‌ها گذشته باشد.

هوش مصنوعی: هر زمان که جمعیتی از مردم گرد هم می‌آید، امید می‌رود که از برکات و فیض‌های الهی بهره‌مند شوند و باد، نشانه‌ای از آن فضیلت‌ها باشد.

هوش مصنوعی: زمانی که تقدیر به شدت و تیزی عمل کند، در مسیر نفوذ، خطی که تو ایجاد کرده‌ای، بر آن تیغی از باد رخ خواهد نمود.

هوش مصنوعی: در مسیر درک مفاهیم عمیق، مانند جان یک دشمن، تفاوت‌ها را از حرکت نیکو و قوی تو می‌سنجم، که این راه را برای تو دشوار و خسته‌کننده کرده است.

هوش مصنوعی: در زندگی، همچون تغییرات و رخدادهای ناگهانی، دوستی و وفاداری او راها بود. امیدوارم که بر سر دشمنان تو مشکلات و سختی‌ها بیفتد و آنها به زانو درآیند.

هوش مصنوعی: در شرایط سخت و ناامیدی، دیروز به عنوان پیشینه‌ای از زندگی‌ام به تلخی گذشت و امیدی به فردا ندارم.

هوش مصنوعی: از گردن او که به خاطر طوقی که به شکل چنبر است، شکنجه‌گر با قهر و غضب، رگ حیاتش را بگسلاند.

هوش مصنوعی: مانند طنابی که به دقت بافته شده، مانند میخی که محکم به زمین کوبیده شده و مانند چادری که فرسوده و در اثر زمان بر سر آن آسیب آمده، مانند پارچه‌ای که در باد پاره شده است.

هوش مصنوعی: در دل او اندوه و غم وجود دارد و دندان‌هاش در حال خوردن لقمه هستند. مغز او مانند پسته‌ای از پوستش جدا شده است و به شدت تحت فشار و ناراحتی است.

هوش مصنوعی: گناهان آسمان که باعث وجود نعمت‌ها و زیبایی‌های زندگی‌اند، در برابر تلاش و اراده تو مانند توده‌های باد پراکنده می‌شوند.

هوش مصنوعی: دست احترام و عظمت تو از اشتباهات زمانه پاک شده و مانند آبی زلال و خورشید درخشان است.

هوش مصنوعی: آسمان که به خاطر یکی از مخلوقاتش از مردم تنفر دارد، امیدوار است که مانند صبح با مهرت در دل‌ها بوزد و دل‌ها را روشن کند.

هوش مصنوعی: زمانی که بازار فروش گاو رونق دارد، دل تو از دشمنی شتر رهایی می‌یابد و آرامش می‌گیرد.

هوش مصنوعی: در سایه محبت تو، این دل شکسته نیز از درد و سختی دشمنان رهایی یابد.