غزل شمارهٔ ۴۱۳

هوش مصنوعی: گریه و ناله‌ام تأثیری نداشت، چون فریاد من در دل کسی که نمی‌داند، بی‌فایده است. چه سود از آموزشی که از استاد نادان بگیرم؟

هوش مصنوعی: فرهاد که به خاطر عشقش به شیرین تلاش زیادی کرده و در حال کار بر روی کوه است، حالا ناگهان متوجه می‌شود که تمام زحماتش بی‌فایده بوده و نتیجه‌ای نداشته است. این احساس ناکامی و افسوس از کارهایی که انجام داده و هنوز به نتیجه نرسیده، او را به شدت ناراحت می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی که این شکار، یعنی هدف، در دامی که تو گذاشته‌ای بیافتد، دل پرنده‌ای که خیلی باهوش است، در اختیار تو خواهد بود، اما تو به عنوان صیاد، بی‌خبر و ناآگاه هستی.

هوش مصنوعی: شعر من را تو خواهی فهمید و درک کنی، اما مدعیان نادان به سادگی به آن می‌خندند، مثل عروس جوان که به دامادی بی‌خبر از واقعیت خیره می‌شود.

هوش مصنوعی: بنگر که چگونه موسی مانند ستاره‌ها در حال ناله و فریاد است. نگذار که کافری به دست جلاد نادان کشته شود.