غزل شمارهٔ ۳۲۶

هوش مصنوعی: باغ سلطنتی دوباره بهاری خوشایند آغاز شده و سایه پرنده‌ای بزرگ بر سر دوست از نو ظاهر شده است.

هوش مصنوعی: بخت ناامید تو دوباره به تو روی آورده و دعای تو که به آسمان ارسال کرده بودی، در نهایت مستجاب شده و نیاز تو برآورده شده است.

هوش مصنوعی: از دور موکب خوشبختی، چشمان بخت روشن شد و در باغ دل غم‌زده‌ها، آب حیات و بقاء جاری گشت.

هوش مصنوعی: بهای سرمه به اندازه‌ی خاک سیاه خواهد شد، چون کاروانی از توتیا (پودر سفیدی که از آن برای آرایش چشم استفاده می‌شود) از گرد راه تو می‌گذرد.

هوش مصنوعی: قسمت من از این کحل جواهر بیشتر است، چون در مسیر او آرزوی من چهار برابر است.

هوش مصنوعی: بازگشت تو باعث خوشحالی و شادی بسیار زیادی شده است. ببین که چگونه با آمدنت، بهار و شادابی از پشت به ما روی آورده است.

هوش مصنوعی: از باغ امیدت گلی برای شادی برداشت کن، چرا که فصل شکوفایی خوشدلی فرا رسیده است.