غزل شمارهٔ ۲۱۸

هوش مصنوعی: در زنگبار، هر چیزی که به آینه لطمه می‌زند، باعث زنگ زدن خاطر من می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر آسمان در توانایی هنر، آتش به پا کند، آن را به حساب گرمی بازار می‌گذارد.

هوش مصنوعی: به خاطر نور غم‌های زندگی، عکسی دارم که جای زنگار را می‌گیرد.

هوش مصنوعی: وقتی اعضای بدن به خاطر درد به همدیگر کمک می‌کنند، مانند این است که دردی که در پا احساس می‌شود، به قلب و دیگر اعضا نیز منتقل می‌گردد و آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: در دل، به خاطر وفای تو، هر زخم و دغدغه‌ای را به حالت بیداری درمی‌آورد و از یاد نمی‌برد.

هوش مصنوعی: در زمان ما، یوسف (نماد زیبایی و کمال) را کسی به صورت نسیه (غیر نقدی) نمی‌خرد و دل آرزومند به دنبال خریدار می‌گردد.

هوش مصنوعی: سخنی که از کوه بلند می‌شود، حتی در سنگ‌های سخت هم تأثیر می‌گذارد و نشان می‌دهد که سخن، قدرت بیان و تأثیرگذاری دارد.

هوش مصنوعی: اگر سرنوشت به ما نوشته باشد، حتی اگر طلا هم باشد، نمی‌توانیم در برابر قضا و قدر مقاومت کنیم و باید به این فکر کنیم که راهی برای دوری از آن پیدا کنیم.

هوش مصنوعی: کلیم می‌گوید که در این مکان، هیچ شاهدی برای خونریزی وجود ندارد. چرا که پادشاه نسبت به قتل‌ها انکار می‌کند.