غزل شمارهٔ ۱۷۴

هوش مصنوعی: با تمام صبر و آرامش، در دل ما مانند خوناب باقی مانده است. کاروان ما به جای آتش، از او تنها آب بر جای گذاشته است.

هوش مصنوعی: اگه اشک به آتش تبدیل بشه، باید بدونی که در اصل خودشه که در حال عمل کردنه. اگر این آتش به خانه‌ای آسیب برساند، باعث می‌شود که آب‌وهوای غم‌انگیز مانند سیلاب بماند.

هوش مصنوعی: من همیشه امیدوار به بهبود وضعیت پیری بودم، اما آن هم به وقوع نپیوست. زندگی و زمان از دست رفتند و شانس ما همچنان غافل و بی‌خبر باقی ماند.

هوش مصنوعی: دشمنان از آسیب‌هایی که به ما رسانده‌اند، دل‌هایشان پر از کینه شده است، اما کینه ما هنوز در یاد دوستان باقی مانده است.

هوش مصنوعی: نوش داروی جهانی که هیچ‌گاه نخورده، برای انسان مفید است، چرا که از سهراب فقط نامی باقی مانده و او نیز حاصل جانش را از دست داده است.

هوش مصنوعی: در نهایت، هر چیزی که در دل من بود، جز تصویر ابروی تو فراموش شد. اکنون از این مسجد خراب، تنها این محراب باقی مانده است.

هوش مصنوعی: در این جمع، شمع‌ها از هم جدا نمی‌سوزند و نمی‌توانند یکدیگر را روشن کنند. به دنبال لحظاتی خوش و شاداب بودیم که اکنون با آمدن شراب خوشی به پایان رسیده و زیبا به نظر می‌رسد. ماه نیز به یادگار در جمع ما باقی مانده است.