شمارهٔ ۹۹۳

هوش مصنوعی: ای خدا، دل مرا از وابستگی به دنیا آزاد کن و به من توفیق بده که تنها به تو و راه تو رجوع کنم و از غیر تو بی‌نیاز شوم.

هوش مصنوعی: هر کسی با لطف و محبت، به مقصد خود می‌رسد. اما از تو می‌خواهم که با لطف و کرامت، دلی از دل‌ها را برای من گشوده کنی.

هوش مصنوعی: زبان گفتگویی را که به من عطا کردی، به من توانایی و موفقیت بیشتری بده! مانند موجی که دریا را فرا می‌گیرد، لطف و کرامت تو را می‌طلبم.

هوش مصنوعی: درد و شیدایی من در فضای باز دشت به شدت احساس می‌شود و من نیاز به فضایی دارم که بتوانم احساساتم را در آن ابراز کنم. خواهش می‌کنم که دل و روحم را از محدودیت‌ها رها کنی و به من اجازه دهی تا در این وسیع دنیای سحرآمیز زندگی کنم.

هوش مصنوعی: دل من تحت فشار محدودیت‌های جهان مادی است، پس ای دشت وسیع، مرا در آغوش خود بپذیر و فضایی برای آرزوهایم فراهم کن.

هوش مصنوعی: می‌خواهم نیکی و بدی را ببینم تا در این مجالس با یک چشم، مانند شمعی در جمع، نوری از دیدگانم به دیگران ببخشم.

هوش مصنوعی: خدایا، مانند صائب که نکته‌سنجی می‌کند، خواهانم که با کرامت خود، کمی از شوری دریا را به من عطا کنی.