شمارهٔ ۹۹۱

هوش مصنوعی: ای ساقی، بر من که در حال نابسامانی هستم رحم کن و به جای اینکه دل مرا با غم و اندوه پر کنی، جامم را از شراب پر کن.

هوش مصنوعی: جز خاک، هیچ چیز دیگری از باران بهاری بهره‌ای ندارد؛ بنابراین، خود را مانند خاک آماده کن تا از نعمت‌ها بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: مانند بوی گلی که در حریم خود جریان دارد، با وجود وابستگی‌ات، خود را آزاد کن.

هوش مصنوعی: به کاری که به آن مشغول هستی توجه کن و به آن نپرداز، تا زمین نخوری. هر کسی که بی‌احتیاط باشد، ممکن است به زمین بیفتد. پس مراقب باش و در مسیر خود استوار بمان.

هوش مصنوعی: آرزوها را به یاد گذشته‌ها ربط نده، یعنی از خواسته‌هایت دل را پاک کن و ساده بگذار.

هوش مصنوعی: تا زمانی که نتوانند تو را از میخانه بیرون کنند، خود را به خوبی بشناس و به جای اینکه به پوشش‌های ظاهری اهمیت بدهی، به می و نوشیدن بپرداز.