شمارهٔ ۹۷۰

هوش مصنوعی: وقتی که تو همچون شمع شعله‌ور شدی و زیبایی‌ات را به نمایش گذاشتی، از تماشای زیبایی‌ات می‌توان مانند چیدن گل‌ها از آتش رخسار تو لذت برد.

هوش مصنوعی: به لب‌های شیرین محبوبم دست زدم و از شدت لذت مانند شمع ذوب شدم، و غذایی که خوردم همان انگشت خودم بود که می‌مکیدم.

هوش مصنوعی: در چشم افرادی که حیرت زده‌اند، هیچ چیزی از خانه‌ای که سقف ندارد، کمتر از بارانی که می‌چکد نیست.

هوش مصنوعی: غم نداشته باش، حتی اگر دل شبیه پرنده‌ای بدون بال و پر باشد، باز هم از نعمت تپش و زندگی محروم نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: عاشق دل شکسته وقتی به معشوق نگاه می‌کند، هر بار در دلش جانش را فدای او می‌کند، حتی اگر او خود را نادیده بگیرد.

هوش مصنوعی: وقتی دل احساس لطافت و نرمی می‌کند، humble کردن خودش باعث می‌شود که بیشتر اشک بریزد؛ مثل شمعی که از بالای خود خم می‌شود و ذوب می‌شود.

هوش مصنوعی: نگاه تو مانند پیله‌ای است که در حال بافتن است و از حرارت حیا می‌چرخد.

هوش مصنوعی: آنچه را که شنیده بودیم، وقتی دیدیم، به واقعیت رسیدیم، اما گویا آن را ندیدیم! از این رو، به خاطر این تجربه، تصمیم به صلح گرفتیم و به جای مشاهده، به شنیدن اکتفا کردیم.

هوش مصنوعی: اگر شخص نتواند امشب به لب محبوبش برسد، از نعمت نوشیدنی و لذت ارتباط محروم خواهد ماند.

هوش مصنوعی: از لطافت و نازکی مانند برگ گل، پرسش می‌کند، چرا که به شدت مشتاق و هوس‌انگیز است و به خاطر زیبایی و شیرینی لب‌هایش همیشه در حال مکیدن و دلداده شده است.