شمارهٔ ۹۵۴

هوش مصنوعی: کمال و خوبی یک آدم بدخلق هرگز بر کسی روشن و آشکار نخواهد شد؛ مانند اینکه چیزی پنهان در دیوار و پشت پرده نمی‌تواند خود را نشان دهد.

هوش مصنوعی: به خاطر ترس از تو، نفس‌هایم را در دل مخفی کرده‌ام و آلامم به قدری زیاد است که گویی خونم در دل می‌جوشد، مانند شاخی که گل ارغوانی را به بار می‌آورد.

هوش مصنوعی: مانند عنکبوت که با دقت و توجه به تارهایش می‌نگرد، من نیز با تمام وجود به تو نگاه می‌کنم و هرگز از تلاش برای رسیدن به تو بازنمی‌مانم، حتی اگر ضعیف و ناتوان شده باشم.

هوش مصنوعی: در پیری به خاطر حرص و طمع، بدنم خمیده و ناتوان شده است و دیگر قادر به کشیدن کمان نیستم.

هوش مصنوعی: هرگز از احساس حیا دست بر نداشت و به محبوبش که با او در ارتباط است، نپرداخت. با این که او چشمانش را با مژگان زیبا تزیین کرده است، اما هنوز هم نمی‌تواند احساساتش را به درستی بیان کند.