شمارهٔ ۹۴۶

هوش مصنوعی: اگر همیشه حال من چنین ضعیف بگذرد، چشم آیینه از تصویر من مو برمی‌آورد.

هوش مصنوعی: غم‌های تو آن‌قدر بر من سایه انداخته که دیگر نمی‌توانم احوال خودم را به خاطر بیاورم. روزها و سال‌ها در گذرند، اما اثر تلخ آن غم همچنان با من است.

هوش مصنوعی: تصویر من در دل‌های دیگران به جا مانده و غباری از یادها بر تربتم نشسته است، به‌طوری که آرزوهای فراوانم باعث شده تا این حس نهانی در آنها احساس شود.

هوش مصنوعی: شعله شمع، زندگی من را در جهان مادی روشن می‌کند و به واسطه آن، در جشن و سرور، تصویر من مانند نوری در آینه می‌درخشد.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه وضعیت من به شدت مخفی شده و در تلاطم روزگار پیچیده است، مانند ورق‌های زمین که تحت تأثیر باد و تغییرات قرار می‌گیرند، فال من هم تحت تأثیر این شرایط قرار دارد.

هوش مصنوعی: موجی که به سواحل نزدیک می‌شود، جوهر آب را به هم می‌زند و اگر به چهره‌ی من بنگرد، می‌تواند رازهای درونم را آشکار کند.