شمارهٔ ۸۶

هوش مصنوعی: ما ابتدا قفس را از چوب می‌سازیم و سپس مرغ شعله‌ور را در آن قرار می‌دهیم.

هوش مصنوعی: دلمان جایی آرام و دلپذیر است که در آن سکوت به دست می‌آوریم و نفس‌کشیدن را از محدودیت‌هایمان تجربه می‌کنیم.

هوش مصنوعی: در دل ما جایی برای عشق وجود دارد که زخمی از آن برجا مانده است و ما رازهای محبت را به گونه‌ای که دیگران نمی‌بینند، به خاکستر تبدیل می‌کنیم.

هوش مصنوعی: زندگی ما به بستر وجود حضرت علی وابسته است و روشنی و هدایت ما از نفس او نشأت می‌گیرد.