شمارهٔ ۸۵

هوش مصنوعی: چهره‌ات مانند آتش است و من به تو حسادت می‌ورزم. نور بزم ما به خاطر زیبایی تو روشن است.

هوش مصنوعی: اگر به پیچ و خم‌های زندگی تسلیم شوی، مانند تیغی که همیشه از پشت به دیوار آهنی می‌چسبد، در نهایت به موقعیت ضعیفی دچار خواهی شد.

هوش مصنوعی: به خاطر ضعف و پستی فطرت، به زمین افتاده‌ای، در حالی که شایسته‌ی نشستن در عرش هستی و در واقع، جایگاه تو در اوج و بلندی است.

هوش مصنوعی: اگر خود را از درون خالی کنی، حتی اگر مانند فانوس نورانی باشی، باز هم غباری از خاموشی و تاریکی بر دامن تو خواهد نشسته است.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به معرفت و شناخت واقعی، از تفکرات و خواسته‌های فردی عبور کن. اگر واقعاً به من اهمیت نمی‌دهی و فقط به دنبال خودت هستی، کار ما با هم نخواهد بود.