شمارهٔ ۸۵۱

هوش مصنوعی: من بی‌توجه به مشکلات جزئی و کاستی‌ها، تا انتهای این دشت را پیموده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر نوعی بی‌قراری که از دوری تو دارم، هر بار که چشمانم را می‌بندم و به یاد تو می‌افتم، گویی که از کتاب وجودم با چشمانم یک فال می‌زنم و به دیدن تو امیدوارم.

هوش مصنوعی: ما نمی‌توانیم خود را به نمایش بگذاریم، زیرا مانند عطر گل که تنها بر عاشقان عیان است، هیچ‌کس را از وضعیت آزادگان آگاه نکرده‌ایم.

هوش مصنوعی: از من دور باش ای مدعی، چون من به اندازه‌ی کافی از تو فاصله گرفتم! من با دلی پر از شجاعت و آرامش، بر لبه‌ی تیغ ایستاده‌ام.

هوش مصنوعی: در دوران جوانی، به خاطر درد و رنج عشق، مثل یک قبای کهنه و پاره شده، دچار فرسودگی و زوال شده‌ام.

هوش مصنوعی: در پیوند با حمایت و رهبری شاه جویا، در غم و اندوه روز قیامت نباش. پرده چشم ملک به خاطر آلودگی من دامن‌گیر شده است.