شمارهٔ ۸۳۶

هوش مصنوعی: من به خاطر عشق به زلف او دیوانه‌ام و اشک‌هایم مانند دانه‌های زنجیر از چشمانم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: در شب‌هایی که به دوری او می‌گذرد، از شدت احساساتم و دلتنگی، حس می‌کنم که زنجیرها و پیکانی که به من تعلق دارند، به سختی می‌خواهند مرا آزاد کنند. من از بس در خود فرو رفته‌ام و در افکارم غرق شده‌ام، احساس می‌کنم هیچ چیز نمی‌تواند مرا رها سازد.

هوش مصنوعی: چشم مانند یک حس بینایی است که می‌تواند اثرات ناگوار و عواطف آشفته را ببیند. این‌قدر از شدت حیا و شرم دلم می‌جوشد که چشمانم را از روی ترس و حیا می‌پوشانم.

هوش مصنوعی: در حالتی از شگفتی به سر می‌برم و چیزی جز سردی احساساتم را نمی‌توانم بیان کنم؛ چرا که با دیدن چشمان معشوق، زبان او را به خوبی درک کرده‌ام.

هوش مصنوعی: بعد از مرگم، خاک من همواره در جستجوی یادگارهایی از زندگی است؛ زیرا به شدت از شرایط و حوادث دنیای آدم‌ها آسیب دیده‌ام.