شمارهٔ ۸۲۱

هوش مصنوعی: ما همچون خاک مسیر آن سرو خوش‌نما هستیم، دل و جان خود را برایش فدا کرده‌ایم و تمام وجودمان را به او داده‌ایم.

هوش مصنوعی: از سیل و توفان ترس وجود خانه‌مان را تهدید می‌کند، مانند ردپایی که از سرازیر شدن ریگ‌ها دوری می‌کند.

هوش مصنوعی: در جمعی که بی‌ادبی و بی‌فکری رایج است، من مانند گلی هستم که به خاطر ادب و نزاکت خود، به خوبی در میان دیگران رفتار می‌کنم. اما گوش‌ها و دل‌هایم به شدت سخت و سنگین است و نمی‌توانند به راحتی پذیرای زشتی‌ها باشند.

هوش مصنوعی: عزیزان ما رفتند و ما مانند پیاده‌روی که بر روی خاک نشسته، در پی آن‌ها به راه خود ادامه می‌دهیم.

هوش مصنوعی: به سوی آسمان حرکت کردیم، مثل شبنم که بر روی گلبرگ‌های خورشیدین نشسته است، تا بر چهره‌اش نگران و مراقب باشیم.

هوش مصنوعی: ما هرگز تسلیم نخواهیم شد و سرمان را به خاطر سختی‌ها پایین نخواهیم آورد. ما کسانی هستیم که به زیبایی‌های معشوق خود گوش فرادهیم و در برابر آن فریفته‌ایم.

هوش مصنوعی: ما همیشه درگیر مشکلات و دغدغه‌های درونیم و مانند بندگان، آرزو داریم که آزاد شویم و به آرامش و راحتی برسیم.

هوش مصنوعی: در طول روز به دنبال سخنان عاشقانه نباشید، زیرا شب‌ها مثل شمعی درخشان و با سخنانی شیرین و دلنشین به عشق سخن می‌گوییم.