شمارهٔ ۸۰۰

هوش مصنوعی: از درد دل من، چشمانم همچون دانه‌های خشکیدهٔ باران می‌شود و هر قطرهٔ خون در بدن آسیب دیده‌ام نیز زرد و بی‌حیات خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای دختر بزم، سر خود را پایین نیاور، زیرا نگهبان شراب نزدیک می‌آید. این چشمه را از نظر دور نگه‌دار تا مبادا از شوق و شعف خشک شود.

هوش مصنوعی: هر کس که در دلش عشق و محبت نباشد، مانند کاسهٔ طنبور که بی‌صدا و خشک می‌شود، بی‌پروای و بی‌ثمر خواهد بود.

هوش مصنوعی: هرگز در زندگی، نامی از آدم‌های بی‌روح و مرده دل به میان نیاور. ای خدا، وقتی لب‌های زاهدان چون لب گور خشک و بی‌روح شود، چه فایده‌ای دارد.

هوش مصنوعی: زخمی که تشنهٔ آب است و بر لبهٔ تیغ قرار دارد، نباید خوشایند باشد؛ زیرا این زخم ممکن است به حالتی خشک و بی‌روح تبدیل شود، مانند لب‌هایی که تحت تأثیر مشروبات الکلی قرار گرفته‌اند.

هوش مصنوعی: از دل آتشین خود می‌پرسم، وقتی سیلاب اشک‌هایم در چشم‌های کسی که دور از من است، مانند آینه خشک می‌شود.