شمارهٔ ۷۶۸

هوش مصنوعی: اگر دلت از یاد کسی رهایی یابد، آتش شوق و اندوهی که در درونت وجود دارد، مانند شعله‌ای است که از سینه‌ات برمی‌خیزد و تلاش می‌کند خود را به نمایش بگذارد.

هوش مصنوعی: چهرهٔ تو در دل عاشقان مانند جرقه‌ای است که بر روی انبوهی از آتش می‌تابد و شعله‌ور می‌شود.

هوش مصنوعی: در جمع دوستانه، وقتی به چهره زیبا و درخشان تو نگاه کردم، مانند پروانه‌ای نشدم که به لباس شعله‌ای نزدیک شود.

هوش مصنوعی: وقتی که بدون تو به گلزار آمدم، همچون لاله‌ای که از هر برگ خود اشک می‌ریزد، دلم دامن آتش را برمی‌دارد.

هوش مصنوعی: صورت زیبا و جدید او مانند زلفی است که به خاطر مرگ آتش، شبانه سیاهپوش شده است، و این داغ و ماتم را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: روی سرخ و داغ او مانند خطی از رنگ مشکی است که مثل موری به درون آتش رفته و راهی پیدا کرده است.

هوش مصنوعی: زیبایی که تحت تأثیر دیگران قرار گرفته، به طرز سرکش و وحشی‌ای شده است. این زخم، همانند خاری که در دامان آتش آویزان شده باشد، درد آور و خطرناک است.

هوش مصنوعی: بی‌خبر از تو و بی‌توجهی به دور و بر، مانند قمری غمگین، در دل خاکستر آتش پنهان شده‌ام.

هوش مصنوعی: از کسانی که دل‌های سخت و سنگی دارند، احتیاط کن، زیرا آن‌ها همواره درونشان آتش نهفته است.