شمارهٔ ۵۹۴

دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آرد

سرشکم راز پنهان را بروی کار می آرد

دل غمدیده را آخر هجوم گریه کند از جا

چو سیلابی که سنگ از دامن کهسار می آرد

ز بس لبریز او شد تنگنای خاطرم جویا

نفس از سینه ام بر لب پیام یار می آرد

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: چکامه

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

دلم را گریه بر مژگان آتش بار می آرد

سرشکم راز پنهان را بروی کار می آرد

هوش مصنوعی: دل من به خاطر اشک‌هایی که از چشمانم می‌ریزد، به شدت نگران و داغدار می‌شود و این اشک‌ها را به افشای رازهای پنهان درونم وادار می‌کند.

دل غمدیده را آخر هجوم گریه کند از جا

چو سیلابی که سنگ از دامن کهسار می آرد

هوش مصنوعی: دل غمگین ناگهان مثل سیلابی که سنگ‌ها را از دامن کوه بیرون می‌آورد، از شدت گریه پر می‌شود و به هر سو سرازیر می‌شود.

ز بس لبریز او شد تنگنای خاطرم جویا

نفس از سینه ام بر لب پیام یار می آرد

هوش مصنوعی: به خاطر فراوانی احساسات و یادها، فضای ذهنم تنگ شده است و از دل می‌خواهم که نفس بکشیم و پیام عشق را به زبان آورد.