شمارهٔ ۱۷۲

هوش مصنوعی: خط لب زیبای تو نشانه‌ای از گل است و دهان تو مانند نقطه‌ی آغاز داستانی زیبا و دلچسب است.

هوش مصنوعی: هر قطرهٔ خونم به یاد تو به شکل چمنی درمی‌آید و موجی از خونِ دلم به‌راه می‌اندازد که همانند خیابان گل‌هاست.

هوش مصنوعی: وقتی که دل من پر از شوق و شور بود، حالا مزه‌اش از بین رفته و زخم‌هایش مانند نمک بر روی آن احساس درد و رنج هستند. همچنان که بلبل ناله می‌کند، لبخند گل نشان از زیبایی و شادی دارد.

هوش مصنوعی: دهانت همچون غنچه‌ای در باغ سخن است که هنوز شکفته نشده و خندهٔ زیر لب تو همانند چاکی در گریبان گل می‌باشد.

هوش مصنوعی: چشمان عاشق به خاطر زیبایی و جذابیت تو پر از شگفتی شده و خیال تو برای او همچون نمکدان گل، خوشبو و دل‌انگیز است.