شمارهٔ ۱۰۷

هوش مصنوعی: با قدرت عشق، با ناتوانی‌ام، تلاش می‌کنم تا او را به خود نزدیک کنم و در حقیقت، دست به کار می‌شوم تا او را در آغوش بگیرم.

هوش مصنوعی: دکان رنگین و زیبایی را آماده کرده بودند که از چشم بد دور باشد. هر لحظه با خون تازه‌ای که به آن می‌ریختند، گرمای زندگی و نشاط را به آن می‌بخشیدند.

هوش مصنوعی: دل من در گرمای عشق او مثل پرنده‌ای است که در وطنش زندگی می‌کند. اگر او بخواهد و آشیانه‌اش را ببندد، شایسته است که من هم برای او فریاد بزنم.

هوش مصنوعی: چشم خسته و خواب آلودی را نمی‌توانم تحمل کنم، چون تو را می‌طلبم و تحمل سنگینی بار عاشقانه‌ات را دارم.