شمارهٔ ۱۰۲۷

هوش مصنوعی: نگاه آن چشم intoxicated مانند باده‌ای مست کننده است، به گونه‌ای که در هر رگ من مانند شمعی که می‌سوزد، اثر می‌گذارد.

هوش مصنوعی: صدای نگاه‌ها در مهمانی همچون صدای شیشه‌ای است که شکسته می‌شود؛ وقتی که چشم‌ها به هم می‌رسند، صدای بلندی ایجاد می‌کنند.

هوش مصنوعی: می‌خواهم او را ببینم، اما ترجیح می‌دهم از فاصله‌ای دور. مانند شمعی که در مهمانی می‌درخشد، نگاهش باید در چشمانم بتابد.

هوش مصنوعی: حق با توست، زیرا وقتی به دشمنی نگاه می‌کنی، دشنام و فحش دادن بیشتر از آنچه که باید، در انتظار است.

هوش مصنوعی: نگاه کردن به زخم‌های پیرهن او ایجاب می‌کند که زیاد خیره نشوی، زیرا طبیعت آن زخم‌ها مانند بهشت است.

هوش مصنوعی: از شوق دیدنت و به خاطر ناتوانی بدنم، چه قدر از خودم دور شدم وقتی که به تو نگاه کردم.

هوش مصنوعی: کسی را پیدا کن که بتواند از جایش برخیزد و به زیبایی تو نگاه کند، چرا که این کار فراتر از توان هر انسانی است.

هوش مصنوعی: وقتی تو را می‌بینم که کسانی در اینجا در حال دسیسه‌چینی هستند، از گوشم صدای فریاد به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: به خاطر شرم و خجالت ناشی از زیبایی چهره‌اش، چشمانم همچون قطره‌های اشک به پایین می‌ریزند.