شمارهٔ ۱۴

هوش مصنوعی: به جمعی از اهل معرفت و حقیقت بپیوند و از لذت‌های دنیا دوری کن. درباره‌ی زنان بهشتی صحبت نکن و به جای آن، از شراب واقعی و باطنی بنوش.

هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، با چشمان زیبا و درخشانت از دل من غافل نشو، چرا که من گنجی از عشق تو دارم و می‌خواهم به ویرانه‌ی دل خود، جانی تازه ببخشی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی جمعیت ما را به هم بریزی، می‌توانی زلف‌های من را با دو دستت شانه بزنی و دل مرا بشکنی.

هوش مصنوعی: اگر انسان بتواند از ظواهر ظاهری به عمق معانی روحانی و باطنی برسد، پس بهتر است که زاهدی که تنها درِ صومعه را می‌زند، کمی هم به یاد بتخانه و زیبایی‌های آن برود.

هوش مصنوعی: اگر در حرم دل خود عشق محبوب جا گرفته است، می‌توانی با جسارت و شجاعت به سینهٔ هر کسی، چه محرم و چه بیگانه، بزند و ابراز احساسات کنی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی صحبت‌هایت همان‌طور که جیحون جان می‌دهد، جان پیدا کند، باید مثل بوسه‌ای که بر لب‌های معشوق می‌زنند، آن را بیان کنی.