شمارهٔ ۳۸۱

هوش مصنوعی: زندگی بسیار ارزشمند و شیرین است. وقتی این را گفتم، آن دختر با لبانی دو رنگ پاسخ داد که این دهان با زیبایی‌اش باید راز دل ما را محفوظ نگه دارد.

هوش مصنوعی: کی از لطیفان موجز و نرم‌خوی می‌توان انتظار داشت که در برابر این همه شدت و خشونت تاب بیاورد؟ هر لحظه زبان را از دهان به سوی لب‌ها نیاورید.

هوش مصنوعی: تو روح و جان منی و وقتی که دور تو را می‌پیچم، همچون کمری که به دور خود می‌زنم، من هم با تو در ارتباط هستم، ای نازنین که جانم در میان توست.

هوش مصنوعی: وقتی دوستانم را از می و شادی منع می‌کنی، من با رقبای خود می‌گذرانم. با وجود اینکه بدنم ضعیف شده، اما برای سگان کافی است که استخوانی داشته باشند.

هوش مصنوعی: تنم بر درگاه تو به خاک نشسته و سرم بی‌نوا و پریشان است، مانند سری که از تنش جدا باشد و از این درگاه فاصله گرفته باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی درباره زیبایی ابروهای تو سخن می‌گوید و از آن به شوق می‌آید، اما هیچ‌کس نمی‌تواند با ابروهای تو که مانند کمان است، رقابت کند.

هوش مصنوعی: پناهگاه تو از چشم حسد، جامی است که به خاطر خدا ساخته شده. زمانی که پرده را از روی چهره او کنار بزنی، ابتدا او را صدا کن.