شمارهٔ ۳۵۶

هوش مصنوعی: خوشا زمانی که از خودمان رها شده و با افرادی که در حال بی‌خودی هستند، یکجا باشیم.

هوش مصنوعی: به دلیل تلاش و همت مردان وارسته، ما نیز از دامی که فقط به دست آنها ایجاد شده، فرار کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما از دنیای وجود و زندگی فاصله گرفته و در گوشه‌ای از عدم و نیستی نشسته‌ایم.

هوش مصنوعی: با قدرت قناعت و بی‌نیازی، باید به مانند خلیل، زنجیرهای حرص و طمع را بشکنیم.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق، با تمام وجود به هم متصل شده‌ایم و هرگونه ارتباط دیگری را قطع کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: وقتی از مردم امیدی نداشته باشیم، باید به امید خودمان تکیه کنیم و به آن ادامه دهیم.

هوش مصنوعی: به سرعت بیایید و کارها را تمام کنید، تا بتوانیم بعداً آرام‌تر و با احتیاط‌تر پیش برویم.